Ημιορεινός οικισμός, που ιδρύθηκε στις αρχές του 18ου αιώνα από Ηπειρώτες και στην συνέχεια κατοίκησαν και ορεινοί Αγραφιώτες. Με εξαιρετική άπλετη θέα στον κάμπο, πανέμορφη κεντρική πλατεία με πλάτανο και παραδοσιακά καφενεία, ταβέρνες για τσίπουρο, κρασί και μεζέ.

Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Τα κυριότερα προϊόντα της περιοχής είναι το βαμβάκι, τα σιτηρά, ο καπνός, τα σταφύλια, το κρασί, το τσίπουρο και τα κηπευτικά. Οι κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις της περιοχής, εφοδιάζουν την τοπική αγορά με γαλακτοκομικά προϊόντα αλλά κυρίως με ντόπια κρέατα άριστης ποιότητας, γεγονός που εξηγεί τη μεγάλη προέλευση στις ταβέρνες της περιοχής.

Ο Σύλλογος Πορτίτσας "Το πνεύμα" έχει αξιόλογη δράση και το 1987 ίδρυσε Μουσείο το οποίο στεγάζεται στο παλιό Δημοτικό Σχολείο του Χωριού (χτισμένο το 1884). Στην συλλογή του Μουσείου υπάρχουν αντικείμενα βυζαντινής εποχής αλλά και λαογραφική συλλογή.
Αξιοσημείωτη είναι στο Δήμο, η ύπαρξη τοποθεσιών φυσικού κάλλους και οργανωμένων χώρων αναψυχής, όπως το φαράγγι της Ντίρας, μεταξύ Αγίου Γεωργίου και Πορτίτσας, το δάσος με τις καστανιές και το νερόμυλο στον Άγιο Γεώργιο, το αλσύλλιο του Ξινονερίου, το Δημοτικό Αναψυκτήριο στη Μητρόπολη, το οικολογικό πλακόστρωτο μονοπάτι μήκους 1χλμ. στην Πορτίτσα ενώ στην Κρύα Βρύση υπάρχει πηγή με άφθονο νερό στη θέση "βρύση" και έχει εντοπιστεί σπήλαιο στην περιοχή "νταμάρια" που στο μεγαλύτερο τμήμα του είναι ανεξερεύνητο και αναξιοποίητο.